Küçük bir parça huzur, ölmekte olduğumun bilinciyle
Ve o muazzam acı asla dinmek bilmeyen...
...
Canım çok yanıyor...
...
Terkedilmişlik,
Bırakılmışlık her alabildiğim zayıf nefeste,
Her donuk, sönmekte olan bakışımda...
Haksızlığa uğramışlığın üzüntüsüyle sevişen öfkem...
...
Delice haykırmak,
Kükremek,
Yıkmak istemek duvarları ama değiştiremeyeceğini de bilmek hiçbirşeyi...
Etki edemeyişin katlanılmaz çaresizliği...
...
Taşlamış bir kötülük, tam gırtlağımda...
Yutkunamayış...
Kusamayış...
...
Anlaşılamayış yine,
...
Yine alabildiğine sessiz yine herşeyden daha sert o yalnızlık ...
...
Tepeden tırnağa benimle...
Dorothea Tanning Üzerine
2 years ago
No comments:
Post a Comment